Włókno szklane to rodzaj tworzywa wzmocnionego włóknem, w którym zbrojeniem są włókna szklane. To mocny, lekki, wszechstronny materiał stosowany w wielu zastosowaniach — między innymi w izolacji, kadłubach łodzi, częściach samochodowych i płytkach drukowanych. Włókno szklane powstaje przez ogrzanie szkła do stopienia, a następnie przeciśnięcie go przez maleńkie otwory, aby uzyskać cienkie filamenty. Filamenty te można utkać w tkaninę lub zmieszać z żywicą, tworząc kompozyt.
Włókno szklane ma realne zalety w porównaniu z innymi materiałami — jest niemagnetyczne, nieprzewodzące, przezroczyste dla promieniowania elektromagnetycznego i chemicznie obojętne w wielu warunkach. Ma jednak też pewne wady — jest mniej sztywne i mocne niż włókno węglowe oraz kruche, podatne na pękanie pod naprężeniem.
Kilka dodatkowych faktów
Włókno szklane zostało przypadkowo odkryte w 1932 roku przez badacza z Owens-Illinois, który skierował strumień sprężonego powietrza na strumień stopionego szkła.
Włókno szklane jest szeroko stosowane w przemyśle kompozytów i występuje w wielu odmianach, takich jak tworzywo wzmocnione szkłem (GRP), tworzywo wzmocnione włóknem szklanym (GFRP) i epoksyd wzmocniony włóknem szklanym (GFRE).
Włókno szklane można poddać recyklingowi przez przetopienie i ponowne uformowanie w nowe produkty lub przez zmielenie na proszek do użycia jako wypełniacz lub zbrojenie w innych materiałach.